ژلاتین (بلوم 160، مش 8)

ژلاتین (که از کلمه لاتین gelatus به معنی «سفت» یا «منجمد» گرفته شده است) یک بیوپلیمر شفاف، بی‌رنگ و بی‌مزه است که از هیدرولیز جزئی بافت‌های کلاژنی حیوانات مشتق شده است. این ماده خواص فیزیکی متمایزی از خود نشان می‌دهد: در حالت خشک شکننده و در حالت هیدراته ویسکوالاستیک است. در حالی که ژلاتین اغلب از طریق هیدرولیز آنزیمی کامل به پپتیدهای کلاژن (کلاژن هیدرولیز شده) تبدیل می‌شود، این دو اصطلاح نشان‌دهنده حالت‌های مولکولی و کاربردهای عملکردی متفاوتی هستند. ژلاتین به عنوان یک عامل ژل‌کننده و تشکیل‌دهنده فیلم حیاتی در صنایع غذایی، نوشیدنی، دارویی (پوسته کپسول)، عکاسی و آرایشی و بهداشتی عمل می‌کند. در تولید داروسازی، ژلاتین به شدت با قدرت بلوم و اندازه ذرات (مش) آن مشخص می‌شود. به ویژه، بلوم ۱۶۰ با اندازه مش ۸ یک مشخصه استاندارد برای تولید کپسول‌های ژلاتینی سخت است.