ژلاتین (بلوم 250-270)

ژلاتین، که از کلمه لاتین gelatus (به معنای سفت یا منجمد) گرفته شده است، یک بیوپلیمر شفاف، بی‌رنگ و بی‌مزه است که از هیدرولیز جزئی بافت‌های کلاژنی حیوانات به دست می‌آید. این ماده حالت‌های فیزیکی متمایزی از خود نشان می‌دهد: در حالت خشک شکننده و در حالت هیدراته لاستیکی می‌شود. در حالی که ژلاتین پیش‌ساز کلاژن هیدرولیز شده (پپتیدهای کلاژن) است، تمایز قائل شدن بین این دو بسیار مهم است: ژلاتین به دلیل وزن مولکولی بالا به عنوان یک عامل ژل‌کننده عمل می‌کند، در حالی که کلاژن هیدرولیز شده از طریق هیدرولیز آنزیمی بیشتر برای تجزیه زنجیره‌های پروتئینی پردازش می‌شود و در نتیجه قابلیت ژل‌کنندگی خود را از دست می‌دهد.

ژلاتین به طور گسترده به عنوان یک عامل ژل‌کننده و کپسوله‌کننده در مواد غذایی، نوشیدنی‌ها، داروها و لوازم آرایشی استفاده می‌شود. در تولید داروسازی، مشخصات دقیق ضروری است. به عنوان مثال، ژلاتین با بلوم بالا (بلوم ۲۵۰-۲۷۰) با اندازه ذرات ۳۰ مش به طور خاص برای برآورده کردن الزامات ساختاری مورد نیاز تولید کپسول استفاده می‌شود.