کلاژن مرغی (تیپ 2)

کلاژن پروتئین ساختاری اصلی در ماتریکس خارج‌سلولی بافت‌های گوناگون بدن است. این پروتئین به عنوان جزء اصلی بافت همبند، فراوان‌ترین پروتئین در پستانداران محسوب می‌شود و ۲۵ تا ۳۵ درصد از کل محتوای پروتئینی بدن آن‌ها را تشکیل می‌دهد. مولکول‌های تروپوکلاژن به یکدیگر متصل شده و مجموعه‌ای از فیبریل‌های کشیده را تشکیل می‌دهند که به نام «فیبر کلاژن» شناخته می‌شود. این پروتئین عمدتاً در بافت‌های همبند نظیر پوست، استخوان، تاندون‌ها، غضروف و رباط‌ها یافت می‌شود. ویتامین C برای سنتز کلاژن حیاتی است و اسیدهای آمینه خاصی (مانند گلیسین و پرولین) تولید آن را افزایش می‌دهند.

کلاژن مرغ پروتئینی طبیعی است که در غضروف، استخوان‌ها و بافت‌های همبند طیور یافت می‌شود. این ماده معمولاً از غضروف جناغ مرغ استخراج شده و سپس به مکمل‌ها یا محلول‌های تزریقی تبدیل می‌شود. این نوع کلاژن که اغلب با نام «کلاژن نوع ۲» شناخته می‌شود، جزء ساختاری اصلی بافت غضروفی است. از آن برای درمان عارضه‌های گوناگون از جمله آرتروز و همچنین دردهای کمر، گردن و دردهای پس از عمل جراحی استفاده می‌شود؛ با این حال، اثربخشی بالینی آن نیازمند مطالعات علمی دقیق‌تر و بیشتری است.

• دسته‌بندی:

• Collagen




• برچسب‌ها: